‏نمایش پست‌ها با برچسب غریبانه. نمایش همه پست‌ها
‏نمایش پست‌ها با برچسب غریبانه. نمایش همه پست‌ها

۱۳۸۹ اسفند ۱۶, دوشنبه

دیــــــــــوار

دیوار
     دری است
                که کوبه‌اش را

کس انتظار نیست!


                                         رســــــــــتار

۱۳۸۹ اسفند ۸, یکشنبه

ترانه‌ی ناتمام ناامیدی

شب یک چارک ماه است
        به میانجیِ عدالت و خاموشی
که اتفاقِ سکوت را واژه‌واژه به هر بام می‌پاشد.

بشکن٬
         ای الهه‌ی خاموش
بشکن٬
         ای زیباییِ دوران
بشکن٬
         بت مغرور سکوت را بشکن!
تارِ صدای‌ات را به نوازشِ روح‌ام کوک کن ...

برایم بگو:
         بگو دست‌های کاغذینِ کدام خاطره
                                  غنچه‌های تردِ آشتی را
                                                           خشکاند.
        بگو ارتباطِ مشوشِ کدام خوابِ رنگی
                                    سیم بیداری‌هامان را
                                                           برید.
         تنها بگو
              حتا به دشنامِ فراموشی‌ام:
                                         که بودی و نبودم . . .
این چارکِ عادل و خاموش
بهتانِ قرصِ سکوتِ توست
که خاموشی تخس می‌کند
                          به هــــــــــر بام
                                 به اندازه‌ی غــــــــــــــرور
و اینجا بیشتر . . .
بیشتر از این دو عقربه‌ی بی‌جانِ ثابت

نا امید . . .
         نا امید . . .
                  نا امید . . .

                                                   رســــــــــتار
                                                  ۷ اسفند ۱۳۸۹
                                                  ساعت ۲ بامداد




۱۳۸۹ اسفند ۳, سه‌شنبه

ساعت ۲۳:۴۷ دقیقه

آمد بهار چهارم
با نیشخندِ کنایه و دستانی پر:
- زمستانی که بر سرم نشست
- زمستانی که خاطره بود
- زمستانی که فاجعه شد . . . 

* تاوان پس می‌دهم٬ به جرم پرستشِ پاییز !!!


                                                                    رســــــــــتار
                                                                  ۲۹ بهمن ۱۳۸۹

۱۳۸۹ بهمن ۱۸, دوشنبه

حدیث تنهایی


                                 برای همسایه ی دیوار به دیوار


همه چیز اشتباه می‌شود
چشم ها می‌چرخند
دنبالِ تو
که نیستی
همه چیز اشتباه می‌شود


                                         رســــــــــتار
                                     ۱۹  فروردین  ۱۳۸۹



۱۳۸۹ بهمن ۱۵, جمعه

عقل است، سخت جدالی، عشق را


می پنداشتم،

عشق را سخنی باید
تا عقل را داند
که سکونش را شاید
جرقه ای یابد، عشقِ پایسته

افسوس، دیر یافتم

که نه عشق را سخنی است
و نه عقل را سکون، فرمانی

افسوس، دیر یافتم

عشق را شبی اشک باید،
                                 پیوسته
                                         از دل


           
                                                                 رســـــــــتار
                                                                 ۵  آذر  ۱۳۸۸


 

۱۳۸۹ بهمن ۱۴, پنجشنبه

از اين جهان هرگز، هيچ سهمی نداشته‌ام

از اين جهان هرگز، هيچ سهمی نداشته‌ام.

اقرار به شفایِ اين جراحتِ مشترک
غير ممکن است،
اقرار به رازِ سَر به مُهرِ اين قصه
غير ممکن است.

من حرفی نخواهم زد
خوابی نخواهم ديد
کاری نخواهم کرد.

از آن همه حادثه
من هرگز چيزی به ياد نخواهم آورد.
شما
گريستنِ بی‌دليل در آستينِ خويش را
از من گرفته‌ايد.

باران پشتِ پنجره نيز
سعی می‌کند پنهان و پوشيده ببارد.
من از اول می‌دانستم
اقرار به دانايیِ اين دقيقه دروغ است
اقرار به احتمالِ آسايش و آدمی دروغ است
آدمی هرگز به آرامشِ آسمان نخواهد رسيد.

حالا نديده‌ام بگيريد،
بگذاريد برگردم جايی که سال‌ها پيش، سال‌ها پيش ...!

                                               سید علی صالحی

دانلود با صدای رســــــــــتار - Download

۱۳۸۹ بهمن ۱۳, چهارشنبه

ســ .کــ .و .ت

سکوت که پژواک کند
           چراغِ شب است که شعله‌ور می‌شود
یکی فریاد کن :
           " نه٬ اینجا "تنهایی" تنها واژه‌ای‌ ست٬
                             نه مفهومی که سکوت را بیآراید . . . "
آن‌ وقت تن‌های خسته را ببین
که به سکوت تأییدت می‌کنند . . .


                                          رســــــــــتار
                                         ۱۹  دی  ۱۳۸۹

آرزو٬ شاید هم درخواست

آینده ‌ام تکرار گذشته است
و گذشته ام را در حال زیسته ام
تکرار در تکرار در تکرار
خسته ام٬ خسته
آه٬ ای نیامده٬ قدری نو باش
خواهش می‌کنم!!

                                            رســــــــــتار

یک

آشنایی را ندارم که مرا بخواند
گذشته‌گانم را جز خاطره‌ای نمانده
و خاطره‌هایم محکوم به اعدام
پس باز "یک" همان تنهاست . . .

                                          رســــــــــتار

سلام

"سلام رفیق"
نام‌آوایِ دوست‌داشتن است
که در پوششِ ترس
- ترسِ نبودنِ همان سلامِ ساده -
پنهان می‌شود.

حالا فهمیدی چرا جوابِ سلام واجب است ؟!!


                                                          رســــــــــتار
 

غربت

ساده که می‌نویسی
باید
به یادِ تیرها و آنتن‌ها
گریه کنی
آن‌ها که غربت
از هر شاخه‌شان فریاد می‌شود
دورِ فاطمی و ولیعصر می‌پیچد
و در هجمه‌ی بغضِ میلاد
محو می‌شود


                                                         رســــــــــتار

                                                       ۹  مرداد  ۱۳۸۹